diety

SZAŁWIA LEKARSKA

wózki widłowe

Roślina ta jest półkrzewem z rodziny Wargowych (Labiatae), występującym w stanie naturalnym w krajach strefy śródziemnomorskiej. W Polsce uprawiana od kilku wieków. Można ją z powodzeniem hodować w ogródkach przydomowych i działkowych. Szałwia lekarska wytwarza liczne łodygi, wysokie do 75 cm, wzniesione, u dołu drewniejące, u góry nie zdrewniałe, czterokanciaste. Liście naprzeciwległe, długo-ogonkowe, wąsko-eliptyczne lub lancetowate, w nasadzie zaokrąglone lub klinowato zwężone, często pojedynczo lub podwójnie uszate, na brzegu drobno karbowane. Unerwienie silnie rozgałęzione, tworzy drobną siateczkę, uwypukloną od strony dolnej. Obie strony liścia szaro-srebrzyście owłosione. Długość blaszki do 8 cm. Kwiaty grzbieciste, dwuwargowe, fioletowo-niebieskie, niekiedy białawe. Cała roślina wyróżnia się silnym, swoistym zapachem. Surowiec. Do celów leczniczych zbiera się w maju liście w pełni wykształcone, tuż przed okresem kwitnienia i suszy w miejscu zacienionym i przewiewnym. Surowcem jest liść szałwii - Folium Salviae. Niekiedy zbiera się również ziele szałwii - Herba Salviae, ścinając w maju i ponownie w drugiej połowie sierpnia górne części łodyg ponad pierwszym rozgałęzieniem. Oba surowce należy przechowywać w szczelnym opakowaniu w pomieszczeniu suchym i możliwie chłodnym. Chronić od światła.

1. Ritter

Artykuł powstał przy współpracy z serwisem: wagi